Leczenie nadpotliwości

Nadpotliwość jest stanem nadmiernej aktywności gruczołów potowych. Zazwyczaj nie jest chorobą, a raczej stanem klinicznym i przykrą niepożądaną dolegliwością. Zbyt duża ilość wydzielanego potu, w sytuacjach nieadekwatnych ( pocenie się bez wyraźnej przyczyny ) w stosunku do normalnych rekacji pocenia ( np. po wysiłku, stres, wysoka temperatura)
nie jest organizmowi do niczego potrzebna i należy z nią walczyć poprzez właściwy dobór metody leczenia.

BOTOX® to substancja stosowana od wielu lat przez lekarzy, która powoduje zaprzestanie przewodzenia impulsów w nerwach. Efektem takiego działania jest zahamowanie wydzielania potu przez gruczoły potowe skóry w miejscu podania leku. Leczenie nadpotliwości przy pomocy preparatu BOTOX® jest obecnie najskuteczniejszą metodą leczenia tej dolegliwości.

Osoby z nadmierną potliwością mogą wydzielać olbrzymią objętość potu. To oznacza, że ich dłonie, stopy lub pachy (w zależności od tego, której części ciała dotycz nadmierna potliwość) są stale wilgotne. To utrudnia wykonywanie zwykłych, codziennych czynności i może być przyczyną kłopotliwych sytuacji w życiu zawodowym i towarzyskim.  

Podstawowe przyczyny nadmiernej potliwości to:

• genetyczne podłoże nieprawidłowości,
• nadaktywność jednego z rodzajów gruczołów potowych

Istnieją oczywiście medyczne powody nadmiernej potliwości, które należy ustalić w wywiadzie. Nadczynność tarczycy, choroby nerek, cukrzyca, nadużywanie alkoholu, otyłość, palenie papierosów to przyczyny obfitej potliwości. Wykluczenie ich zazwyczaj oznacza, że źródłem może być nadaktywność gruczołów potowych. W tych sytuacjach leczenie zazwyczaj przyjmuje formę farmakologiczną. Pacjenci u których nie przynosi ona spodziewanych rezultatów powinni skorzystać z terapii preparatem BOTOX®.

Co wyzwala nadmierną potliwość:

• ćwiczenia fizyczne
• stres
• lęk
• silne emocje
• ciepło lub zimno
• alkohol
• palenie
• gorące lub pikantne potrawy
• kawa lub herbata.

Leczenie nadpotliwości

Zabieg polega na czasowym zablokowaniu czynności potowych, poprzez wstrzyknięcie Botoxu. Za pomocą jednego zabiegu można znieść tę przykrą dolegliwość na kilka miesięcy. Jedyną wadą zabiegu jest fakt, iż nie leczy on przyczyny nadpotliwości, tylko skutecznie usuwa jej objawy.

Jak się przygotować do zabiegu?

Nadpotliwość pach:

• usunąć owłosienie, jeśli po depilacji pojawia się podrażnienie, depilację wykonać dzień przed zabiegiem
• po zabiegu zakładamy świeżą bluzkę

Nadpoliwość stóp:

• dzień przed zabiegiem wykonujemy pedicure
• po zabiegu będą potrzebne; czyste bawełniane skarpety, buty na zmianę

Nadpoliwość dłoni:

• dobrze jest przygotować bawełniane rękawiczki

Przebieg zabiegu

• Przed zabiegiem skóra jest znieczulona preparatem Emla.
• Zabieg polega na wstrzyknięciu śródskórnym toksyny botulinowej typu A. Preparat wstrzykiwany jest przy użyciu sterylnych, bardzo cienkich igieł.
• Sesja trwa około 30 minut. Zabieg jest skuteczny i nieinwazyjny. Lekarz wstrzykuje małą objętość roztworu w okolice o wzmożonej potliwości. Po wstrzyknięciu do skóry niewielkiej dawki toksyny botulinowej następuje blokada działania nerwów, które zaopatrują gruczoły potowe - to zapobiega wydzielaniu przez nie potu. Widoczny efekt działania zabiegu pojawia się po 24 godzinach do 7 dni.

Efekty

Efekt odczuwalny jest już po kilku dniach. Blokada zakończeń nerwowych pod wpływem Botoxu utrzymuje się się przez 6-12 tygodni, po których powstają nowe zakończenia nerwowe zastępują te wcześniej zablokowane. To oznacza że leczenie utrzymuje się przez kilka miesięcy, ale w końcu zanika. Kolejna sesja leczenia może być przeprowadzona po wygaśnięciu efektów poprzedniej, co następuje średnio po 7-12 miesiącach.

Wiele badań udowodniło skuteczność, szybkość działania oraz długotrwały efekt terapii.

 
Do podstawowych przeciwwskazań zabiegu należą:

• ciąża oraz karminie piersią (nie przeprowadzono badań wpływu toksyny na matkę i dziecko),
• schorzenia neurologiczne (stwardnienie zanikowoboczne, rdzeniowy zanik mięśni),
• zmiany chorobowe (ropne) skóry pach, dłoni, stóp kuracja antybiotykami z grupy aminoglikozydów